Motorola Razr 70 Ultra - recenzja, test, opinia i dane techniczne

Motorola Razr 70 Ultra – zaawansowany technologicznie i zupełnie niepotrzebny?

Składane smartfony stopniowo przekształcają się z rzadkich i drogich urządzeń elektroniki mobilnej w znany i lubiany format dla osób z rozsądnym budżetem. Z czasem ich wady zanikają, a lista przewag konkurencyjnych gadżetów wydłuża się. Niestety, dzisiejszy testowany model, chińskiej firmy Motorola, nie do końca pasuje do tego opisu. Nie różni się znacząco od poprzednika, jest dość drogi jak na swoją specyfikację techniczną, a nawet ma szereg oczywistych wad.

Wygląd nowego urządzenia jest zdecydowanie jednym z jego atutów. Kilka ergonomicznych i stylowych faktur na tylnych panelach i oryginalna kolorystyka, wygodny, boczny skaner linii papilarnych, cienkie ramki wokół obu ekranów i podwójny moduł aparatu umieszczony dosłownie w wyświetlaczu robią niezwykle pozytywne wrażenie. Jednak z jakiegoś powodu brakuje mu pełnej wodoodporności IP68. Zarówno dodatkowy 4-calowy (1272 x 1080 pikseli), jak i główny 7-calowy (2992 x 1224 pikseli) panel AMOLED zapewniają oszałamiającą klarowność obrazu w połączeniu z flagową częstotliwością odświeżania 165 Hz, naturalnym odwzorowaniem kolorów i ogromną jasnością szczytową (ponad 5000 nitów).

Procesor Qualcomm Snapdragon 8 Elite nie jest już topowym rozwiązaniem producenta, ale nadal jest wystarczający do obsługi interfejsu Android 16 i bardziej wymagających zadań. Chipset, w połączeniu z 16 GB pamięci RAM i procesorem graficznym Adreno 830, zdobywa prawie trzy miliony punktów w AnTuTu i jest w stanie obsłużyć gry takie jak Genshin Impact czy Fortnite przy maksymalnych ustawieniach graficznych. Jednak niezbyt wydajny system chłodzenia nadal powoduje przegrzewanie się i dławienie phabletu, choć nie w stopniu krytycznym. Żywotność baterii nie jest imponująca. Bateria o pojemności 5000 mAh wystarcza na około dzień, ale oferuje zarówno ładowanie bezprzewodowe 30 W, jak i ładowanie przewodowe 68 W. Pamięć masowa wynosi 512 GB, bez slotu na kartę microSD.

Teraz przechodzimy do możliwości fotograficznych, które nie są szczególnie imponujące. Brakuje teleobiektywu, a hybrydowa stabilizacja obrazu jest dostępna tylko w głównym czujniku 50 MP, a nie w obiektywie szerokokątnym 50 MP. Chociaż z pewnością można robić dobre zdjęcia wieczorne bez nadmiernego szumu i rozmycia, poziom szczegółowości jest daleki od tego, jaki oferuje porządny telefon z aparatem. Dźwięk stereo jest jednak głośny, bogaty i bez znaczących spadków częstotliwości. Obsługa eSIM, płatności zbliżeniowych NFC i sieci 5G dopełniają listę zalet gadżetu, ale biorąc pod uwagę jego wysoką cenę, wciąż budzi kontrowersje i jest niekonwencjonalny.